Navigation Menu+

Vissen

VISSEN OP VAKANTIE: AVONTUUR LANGS ONBEKENDE WATEREN

Een mooi stukje geschreven door onze helaas veel te vroeg overleden visgids Richard van den Bos. Een ochtend vissen in de Arroux   Vissen bij ArrouxVissen bij Arroux Gekwetter van vogels dringt langzaam mijn hoofd binnen. Ritselende bladeren, ruisend water en een Franse stem in de verte vullen het beeld verder aan. Een nieuwe dag in het Bourgondische land breekt aan. Ik stommel de caravan uit en loop naar de rivier. In mijn hand een emmertje hennep en lunchworst. Voorzichtig tuur ik over het randje. In het heldere water zie ik oplichtende flanken en druk heen en weer schietende vissen. Barbelen en kopvoorns die zoeken naar de laatste restjes van het voer dat ik er gisteravond heb ingegooid. Het is echter niet nodig om de rivier compleet af te dammen met lokvoer, voor een paar scheppen hennep keren ze urenlang elk steentje om. Toch betrap ik me op haast wanneer ik terug loop voor mijn hengel. Beet Even binnenhalen De pen staat al op de goede diepte. Het eerste stukje worst vindt zijn weg over het voerspoor. De natuur is hier prachtig maar mijn blik is volledig gevangen door dat ene rode puntje in de stroom. Waar ik verwacht dat het weg zal duiken, krijg ik alleen een tikje. Snel binnendraaien voor de volgende drift. Schepje voer erbij. Na een paar meter is de pen in een flits verdwenen en voel ik tegelijk een tik op de top. Hangen! Spetters glinsteren in de ochtendzon als een kopvoorn van een centimeter of dertig onwillig binnenkomt. Er is volop leven op de stek. Ik vang nog vier kopvoorns en mis er eentje en zit ontzettend te genieten. Als de pen voor de zevende keer wegschiet, lijkt het even alsof ik aan de grond vast zit. Een mooie barbeel dendert stroomafwaarts en trekt de lichte matchhengel hoepelrond. Hij doet goed zijn best maar belandt toch in het net. Yes!   Mooi maatje Een paar minuten later heb ik weer een vis vast. Dit gaat zó hard dat ik even in de waan verkeer het met een recordbarbeel aan de stok te hebben. De vis blijft zwaar bij de bodem hangen en het lijntje fluit in de wind. Na een paar spannende minuten verschijnt er een bekend silhouet in het water. Brasem! Wat een beetje stroming al niet kan doen met een vis! Tijd om naar de boulangerie te lopen voor de beste Franse uitvinding aller tijden: stokbrood. De verleiding van croissants en pains au chocolat weet ik dit keer te weerstaan maar dat is zeker geen regel. Als ik terugkom, heeft mijn vrouw al een pot thee gezet. Op de tafel voor de voortent staat een pak oer-Hollandse chocoladevlokken fier tussen de stukken onweerstaanbare Franse kaas. De kinderen hollen in pyjama over het speelveld. A table!